Περί μετενέργειας των ΣΣΕ -> Τεκμηρίωση

       Άρθρο 9 του Ν.1876/1990:

"1.  Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας συνάπτονται για ορισμένο ή αόριστο χρόνο. Κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας, που προβλέπει διάρκεια  ισχύος  πέρα  από  ένα  έτος,  θεωρείται  ότι  έχει  αόριστη διάρκεια.  Η διάρκεια της ισχύος δεν μπορεί να είναι μικρότερη από ένα έτος. 2. Η ισχύς της συλλογικής σύμβασης εργασίας αρχίζει από την ημέρα της κατάθεσής της στην αρμόδια υπηρεσία και λήγει με την πάροδο του χρόνου που συμφωνήθηκε ή με καταγγελία σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού. 3. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να ορίσουν για τη συλλογική σύμβαση εργασίας αναδρομική ισχύ έως την ημέρα της λήξης ή της καταγγελίας της προηγούμενης συλλογικής σύμβασης εργασίας, από την οποία αρχίζει να υπολογίζεται η διάρκειά της και, σε περίπτωση που δεν υπάρχει προηγούμενη συλλογική σύμβαση εργασίας, από την έναρξη των διαπραγματεύσεων. 4. Οι κανονιστικοί όροι συλλογικής  σύμβασης, που έληξε ή καταγγέλθηκε, εξακολουθούν να ισχύουν επί ένα εξάμηνο και εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρου 8. 5. Μετά  την πάροδο του εξαμήνου οι υφιστάμενοι όροι εργασίας εξακολουθούν να ισχύουν μέχρις ότου λυθεί ή τροποποιηθεί η ατομική σχέση εργασίας."

Διαπραγμάτευση ΣΣΕ 2012-Η συσπείρωση των εργαζόμενων απαιτεί ξεκάθαρο τοπίο

Κλίμα ανησυχίας έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στον χώρο των ΞΑΕ, σχετικά με την πορεία διαπραγμάτευσης της ΣΣΕ 2012 και προέρχεται από δύο μεριές. Η μία είναι η πλευρά της εργοδοσίας η οποία προσπαθεί να καλλιεργήσει την αντίληψη ότι το μέλλον της ΣΣΕ εξαρτάται από τις όποιες επιλογές της και η άλλη μεριά, από κάποιους συναδέλφους του κλάδου, εκλεγμένους συνδικαλιστές η μη και κάποιους κακοπροαίρετους που μέσα από ανακρίβειες λόγω άγνοιας, η προσωπικές ιδιοτελείς σκοπιμότητες "ενημερώνουν" με κάθε είδους πληροφορίες η εκτιμήσεις, τους εργαζόμενους.

Ο Σύλλογός μας με την μέχρι σήμερα πάγια τακτική του, προσπαθεί να ενημερώνει τους εργαζόμενους με ταχύτητα, σοβαρότητα, ακρίβεια και έλεγχο των πληροφοριών. Η έγγραφη ενημέρωση δεσμεύει το Σύλλογο για την ακρίβεια των τοποθετήσεων του αλλά  συγχρόνως αναλαμβάνει και την ευθύνη των δημοσιεύσεων του. Έτσι λοιπόν και σήμερα θα προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε ορισμένες έννοιες και να απαντήσουμε  σε ανακρίβειες, λασπολογίες και ύποπτες επιθέσεις που γίνονται στο Σύλλογο.

-Σχετικά με την έννοια της καταγγελίας της ΣΣΕ. Η τακτική αυτή ακολουθείται συνήθως όταν λήγει η χρονική ισχύς μιας ΣΣΕ και ξεκινάει η διαδικασία σύναψης νέας. Μέχρι τώρα η διαδικασία αυτή ακολουθιώταν από την μεριά των εργαζόμενων, δηλ. των συνδικάτων. Η ΓΣΕΕ π.χ. ακολουθεί πάγια αυτή την τακτική της καταγγελίας και καλεί τις εργοδότες σε διαπραγματεύσεις για την νέα ΣΣΕ. Στον κλάδο των ΞΑΕ μέχρι σήμερα ακολουθιώταν η διαδικασία της πρόσκλησης, εκ μέρους της ΟΠΑΜ, της εργοδοτικής οργάνωσης AOFA, για συνομιλίες με στόχο την υπογραφή της νέας ΣΣΕ, χωρίς την προηγούμενη καταγγελία της. Αυτό που άλλαξε φέτος είναι το γεγονός ότι, αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, την πρωτοβουλία για την καταγγελία της ΣΣΕ την έχει η AOFA. Την  σκοπιμότητα αυτής της ενέργειας την εξηγήσαμε στο προηγούμενο άρθρο. Αυτή λοιπόν η καταγγελία, με κανένα τρόπο δεν σημαίνει ότι καταργεί αυτόματα τη ΣΣΕ. Διότι τη καταγγελία ακολουθεί η διαδικασία των διαπραγματεύσεων για σύναψη νέας ΣΣΕ, ανεξαρτήτως περιεχομένου.

-Η ανησυχία λοιπόν έχει προέλθει από τις "πληροφορίες" κάποιων που αγνοούν αυτές τις διαδικασίες και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα επίσης και η "πληροφορία" ότι η AOFA κατάργησε την σύμβαση. Αν ήταν τόσο εύκολο, με μια μονομερή απόφαση, να καταργούνται οι ΣΣΕ, τότε, σήμερα δεν θα υπήρχε καμία. Επίσης οι εργαζόμενοι στις ΞΑΕ πρέπει να γνωρίζουν ότι οι διαδικασία των διαπραγματεύσεων δεν έχει ξεκινήσει ακόμα.

-Αν όμως αυτή η παραπληροφόρηση προέρχεται από συναδέλφους που δεν είναι καλά ενημερωμένοι η αγνοούν βασικές συνδικαλιστικές διαδικασίες, η άλλη παραπληροφόρηση που προέρχεται από κάποια στελέχη εταιρειών, είναι ύποπτη και επικίνδυνη. Προέρχεται από κάποιους οι οποίοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα προσωπικά ιδιοτελή τους συμφέροντα με αντάλλαγμα  την ομηρία των υπόλοιπων εργαζόμενων όχι μόνο των εταιρειών τους αλλά και του υπόλοιπου κλάδου. Είναι όλοι αυτοί που στις κατά καιρούς δυσκολίες του κλάδου πρωτοστατούσαν στην εξυπηρέτηση των εργοδοτικών επιδιώξεων με το αζημίωτο. Στόχος τους λοιπόν αυτή τη φορά είναι η αξιοποίηση της ανασφάλειας που επικρατεί στους εργαζόμενους από την γενικότερη πολιτική κατάσταση, από την ένταση της τρομοκρατίας και της αβεβαιότητας για το μέλλον τους για να πετύχουν την υποταγή τους στις επιδιώξεις εργοδοτών που είναι η τροποποίηση προς το χειρότερο της ΣΣΕ μέσα από επιχειρησιακές συμβάσεις, ανεξάρτητα του αποτελέσματος της διαπραγμάτευσης της ΟΠΑΜ με την AOFA. Αυτοί δηλ. υποσκάπτουν, πριν καν ξεκινήσουν, τις δυνατότητες υπογραφής νέας ΣΣΕ. Είναι οι ευνοημένοι  του κλάδου, που αφού ευεργετήθηκαν από τους αγώνες των υπολοίπων εργαζόμενων, τώρα στρέφονται εναντίον τους. ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ.

-Εμπόδιο σε αυτές τους τις επιδιώξεις είναι όσοι εργαζόμενοι δεν παζαρεύουν την αξιοπρέπεια τους, επιμένουν να σέβονται τους αγώνες που έχουν δοθεί στο παρελθόν, αντιστέκονται στις επιδιώξεις των εργοδοτών και δεν χαραμίζουν το μέλλον τους για την εξυπηρέτηση της ιδιοτέλειας κάποιων. Εμπόδιο βέβαια είναι και ο Σύλλογός μας, που αντιπροσωπεύει περίπου τον μισό κλάδο, και εξακολουθεί να στέκεται εμπόδιο σε αυτές τις επιδιώξεις, όπως κάνει χρόνια τώρα. Γιαυτό και δέχεται μια χυδαία και προβοκατόρικη επίθεση, με περιεχόμενο την πολιτική στοχοποίηση και την προσπάθεια διχασμού των εργαζόμενων με βάση τις πολιτικές τους προτιμήσεις και όχι την ενότητα τους στην βάση των κοινών συμφερόντων, τα ψέματα σχετικά με την  σύνθεση των μελών του -αν δηλαδή αντιπροσωπεύει αεροπορικές εταιρείες μόνο, πράγμα που το γνωρίζουν πολύ καλά γιατί και το μητρώο μελών αλλά και το καταστατικό μας βρίσκεται κατατεθημένο στην ΟΠΑΜ και δεν θα μπορούσε το σωματείο μας να συμμετάσχει στα όργανα της αν δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του καταστατικού της ΟΠΑΜ -έως και το ότι μέλος του ΔΣ έχει μηνυθεί για χειροδικία!!!!!! Φτάσανε στο σημείο να παραπλανούν εργοδότες ότι έχει προγραμματισθεί απεργία για την επόμενη βδομάδα!!!!!! Με τέτοιες μεθόδους και επιχειρήματα προσπαθούν να αποτρέψουν εργαζόμενους από την ένταξή τους στον Σύλλογο, την αποχώρηση άλλων από αυτόν  και  την προτροπή τους για ένταξη σε  άλλο Σύλλογο που θεωρείται πιο "βολικός" για τους εργοδότες. Δεν κρύβουν, αλλά αντίθετα το διαδίδουν ξεδιάντροπα, ότι μέσα από τον Σύλλογό μας δεν μπορούν εύκολα οι εργοδότες να περάσουν επιχειρησιακή σύμβαση. Γιατί αυτό είναι ο στόχος τους.Αν λοιπόν οι εργαζόμενοι θέλουν να χάσουν ότι έχουν κατακτήσει μέχρι τώρα, δεν έχουν παρά να τους ακολουθήσουν. Τώρα οι μάσκες πέφτουν.Παραδέχονται με τα επιχειρήματα τους ότι η ύπαρξη της ΣΣΕ μέχρι σήμερα οφείλεται σε όλους αυτούς που δεν παζάρεψαν την κατάργηση της. Θέλουμε όμως να τους προειδοποιήσουμε για άλλη μια φορά.

-ΤΟΥΣ  ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ.

-ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.

-ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ.

-ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΗΝ AOFA Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ.

ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΩΝΥΜΑ.

-Εμείς σε αντίθεση με όλους αυτούς, τις αφετηρίες που ξεκινούν και τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούν, ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ και θα προσφέρουμε όλες μας τις δυνάμεις για να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα αυτή η δύσκολη πορεία της ΣΣΕ. Το μέτωπο το δικό μας είναι στραμμένο ενάντια στην πηγή των προβλημάτων, σε αυτούς που εξυπηρετούνται από τις αντεργατικές πολιτικές και η προσπάθεια μας αποβλέπει στην προστασία των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των συναδέλφων. Τους υπόλοιπους τους αφήνουμε στην κρίση σας.

Διαπραγμάτευση ΣΣΕ 2012

‘Ολοι αναγνωρίζουν ότι η πορεία διαπραγμάτευσης της ΣΣΕ 2012 θα είναι η δυσκολότερη από κάθε άλλη χρονιά.

Το νομικό οπλοστάσιο που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση με τις αλλαγές στον νόμο για τις Συλλογικές διαπραγματεύσεις και στις διαδικασίες προσφυγής στον ΟΜΕΔ, καθώς επίσης και το κλίμα τρομοκρατίας και ανασφάλειας που προσπαθούν να καλλιεργήσουν οι εργοδότες, υποχρεώνουν την ΟΠΑΜ να αντιμετωπίσει δύο σημαντικά ζητήματα:

-Την αξιολόγηση των δυνατοτήτων της εργοδοσίας και τις πιθανές κινήσεις που μπορεί να κάνει, με αφετηρία το γεγονός ότι θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να περιορίσει την δυνατότητα μας για σύναψη ΣΣΕ, αλλά και αν μπορεί, να καταφέρει κτύπημα και στην ίδια την ΣΣΕ.

-Με ποια αιτήματα και με ποιες διαδικασίες θα διεκδικηθεί η ΣΣΕ και πώς θα ενεργοποιηθεί στον μεγαλύτερο βαθμό ο Κλάδος προκειμένου να αντιμετωπίσει τυχόν  προκλήσεις της ΑΟFA.

Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καμία επίσημη θέση της AOFA σχετικά με την τακτική που θα ακολουθήσει. Αυτό που έχουμε υπόψην μας είναι η διαμόρφωση δύο τάσεων στους κόλπους της, αυτής που επιδιώκει μια σκληρή αντιπαράθεση με την ΟΠΑΜ και τους εργαζόμενους με στόχο, αν είναι δυνατόν, την κατάργηση της σύμβασης και μιας άλλης που βλέπει με πιο μετριοπαθή τρόπο την διαδικασία της διαπραγμάτευσης, με περιεχόμενο ίσως την διεκδίκηση κάποιων αλλαγών στην ΣΣΕ.

Το ποια τακτική θα επιλέξει η AOFA θα καθορίσει και την αντίδραση της ΟΠΑΜ. Είναι γεγονός ότι στις εταιρείες έχουν εμφανισθεί επανειλημμένα κρούσματα αυθαιρεσίας, παραβίασης της ΣΣΕ και καλλιέργειας κλίματος ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Αυτή η κατάσταση μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, αν κρίνουν ότι έχουν την δυνατότητα, θα ακολουθήσουν μια σκληρή γραμμή στις διαπραγματεύσεις. Η επιλογή τους αυτή όμως θέτει προ των ευθυνών τους αυτούς που την επιλέγουν, διότι θα δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό κλίμα στον κλάδο, μιας και η ΣΣΕ των ΞΑΕ για τους εργαζόμενους αποτελεί casus belli και αποτελεί επένδυση ζωής.

Αν επιλεγεί μια πιο μετριοπαθής τακτική, δηλαδή την διαπραγμάτευση της νέας σύμβασης, τότε πιθανόν να τεθούν στο τραπέζι ζητήματα αλλαγών τα οποία έχουν τεθεί στο τραπέζι και στο παρελθόν, είναι μόνιμη επιδίωξη της AOFA, αλλά που όμως, η τακτική αυτή, αποτελεί μέρος του διαλόγου που γίνεται κάθε φορά. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι έτσι γίνεται ευκολότερη η διαπραγμάτευση, διότι τα όπλα που έχουν τώρα οι εργοδότες είναι περισσότερα από το παρελθόν. 

Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν ξεκινήσει. Οι μέχρι στιγμής ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η AOFA επιλέγει το σκληρό σενάριο της καταγγελίας της σύμβασης με ότι αυτό συνεπάγεται, δηλαδή την επιλογή της σύγκρουσης με τον κλάδο.

 H ΟΠΑΜ έχει μέχρι στιγμής διαμορφώσει τα αιτήματα προς διαπραγμάτευση, τα οποία ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες και παίρνουν υπόψην και την δεδομένη συγκυρία.

Το σημαντικότερο στοιχείο όμως στην φετινή διαπραγμάτευση δεν είναι ούτε τα αιτήματα ούτε η στάση της AOFA, η οποία έτσι και αλλιώς ήταν προβλέψιμη. Το σημαντικό στοιχείο είναι με ποιους όρους, με ποιες προϋποθέσεις και με ποια μέσα οδεύει η ΟΠΑΜ προς τις διαπραγματεύσεις.

Αν επιβεβαιωθεί η επιλογή της AOFA, δημιουργείται ένα νέο σκηνικό το οποίο δεν το είχαμε στο παρελθόν. Η AOFA γνωρίζει ότι κατάργηση της σύμβασης δεν μπορεί να πετύχει για τους λόγους που έχουμε αναλύσει και σε άλλα άρθρα. Αυτό που αποσκοπεί με αυτή την τακτική είναι να δημιουργήσει ένα δυσμενέστερο πεδίο διαπραγμάτευσης για την OΠΑΜ. Το μήνυμα που θέλει να στείλει στους εργαζόμενους είναι ότι τώρα μπορεί να επιβάλει την άποψή της, να εντείνει το κλίμα ανασφάλειας, να σπείρει την απογοήτευση στους εργαζόμενους. Και να δημιουργήσει τους όρους, αν τελικά δεν υπογραφεί ΣΣΕ, να προχωρήσει σε επιχειρησιακές η ατομικές συμβάσεις, πιστεύοντας έτσι ότι μπορεί να αλλάξει, προς το δυσμενέστερο, τους όρους της ΣΣΕ.

Βασικό λοιπόν στοιχείο στην διεκδίκηση της ΣΣΕ πρέπει να είναι η συσπείρωση των εργαζόμενων προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι δυσκολίες που θα παρουσιασθούν. Σήμερα έχει ενταθεί η αυθαιρεσία, η παρανομία, η παραβιάσεις της ΣΣΕ και έχει αρχίσει να δημιουργείται κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Αν δεν αντιμετωπισθεί αυτό το κλίμα σε επίπεδο κλάδου τότε η όποια προσπάθεια διεκδίκησης και αντιμετώπισης της τακτικής της AOFA, θα πέσει στο κενό. Η εντεινόμενη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων δεν δημιουργεί μόνο οργή και αντίδραση, αλλά μπορεί να δημιουργήσει και κλίμα υποχώρησης όταν θα περάσει η λογική του «δεν γίνεται τίποτα»

Με αυτή την έννοια η ΟΠΑΜ πρέπει άμεσα να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες,  προκειμένου να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα διεκδίκησης και να στείλει μηνύματα αντίστασης στους εργοδότες.

Ο στόχος αυτών των ενεργειών πρέπει να είναι το άνοιγμα αυτής της διαδικασίας διαπραγμάτευσης σε όλο το χώρο, ο συντονισμός της με την διεκδίκηση ΣΣΕ και άλλων σωματείων του κλάδου, η ανάπτυξη της αλληλεγγύης και της συναδελφικότητας. Το σύνθημα που πρέπει να κυριαρχεί είναι: ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.

Αθήνα 11.01.12
                                         Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, Δεν χρειάσθηκε πολύ καιρός για να αποδειχθεί αυτό που από την αρχή ήταν καθαρό άλλα κάποιοι εθελοτυφλούσαν. Η κυβέρνηση του τραπεζίτη κου Παπαδήμου με την στήριξη των τριών μνημονιακών κομμάτων, δεν έγινε για να ξεπεράσει τα αδιέξοδα και τις δυσκολίες της προηγούμενης κυβέρνησης. Έγινε για να καθησυχάσει την οργή και την αγανάκτηση των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων και να περάσει με μεγαλύτερη ευκολία, όπως ελπίζουν, τα αντεργατικά μέτρα που δεν μπόρεσε να περάσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Η αποτυχία της εφαρμοζόμενης πολιτικής δεν έχει να κάνει με την ανικανότητα αυτών που κυβερνούν. Έχει να κάνει με την ίδια την πολιτική που όσο εντείνεται τόσο καταστρέφει την οικονομία, τόσο αυξάνει την ανεργία, τόσο μειώνει τα έσοδα του κράτους, τόσο οδηγεί σε αδιέξοδα. Είναι καθαρό πλέον και στους πιο επιφυλακτικούς και υπομονετικούς, ότι στόχος είναι οι κατακτήσεις των εργαζόμενων. Τα νέα μέτρα που προγραμματίζουν να πάρουν, αν τους αφήσουμε, όπως είναι η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, η παραπέρα μείωση των συντάξεων, η κατάργηση του κατώτερου μισθού, πως συμβάλλουν στην μείωση των ελλειμμάτων και του δανεισμού; Είναι φανερό ότι επιδιώκουν να υλοποιήσουν το όραμα του κου Παπαδήμου και των κομμάτων του μνημονίου για μια Ελλάδα με Ευρωπαϊκό κόστος διαβίωσης και με Βαλκανικούς μισθούς π.χ. Βουλγαρίας. Μια Ελλάδα που θα «κατακτηθεί» από τις ξένες επενδύσεις για να ξεζουμίσουν ανενόχλητοι τους Έλληνες εργαζόμενους που θα έχουν μείνει χωρίς καμία μισθολογική και ασφαλιστική προστασία. Φτηνό «κρέας» στα σαγόνια των ξένων λύκων.
 Θα τους αφήσουμε;
 Πιστεύουμε ακόμα ότι αυτή η πολιτική μπορεί να δώσει διέξοδο;
 Είμαστε διατεθειμένοι να θυσιασθούμε εμείς για να πλουτίσουν οι τραπεζίτες, οι τοκογλύφοι και οι μεγαλοκαρχαρίες;
 Προτιμάμε να αφανισθούμε εμείς για να επιβιώσει το Ευρώ και τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων;
 ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΗΧΗΡΟ: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ.
 ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΚΡΙΣΗΣ
 Όλοι στην Παναττική 24ωρη Απεργία που κήρυξε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας μαζί με τα Εργατικά κέντρα της υπόλοιπης Αττικής [Πειραιά, Ελευσίνας, Λαυρίου]
 Όλοι στην συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στη πλατεία Κλαυθμώνος στις 11.00 Προσυγκέντρωση του Συλλόγου στην συμβολή Σταδίου και Σανταρόζα στις 10.45

Τι αλλάζει στις εργασιακές σχέσεις-Άρθρο 3

Από τα δύο προηγούμενα άρθρα και την παρουσίαση των αλλαγών που επιφέρει ο τελευταίος πολυνόμος 4024/11, βγαίνουν ορισμένα βασικά συμπεράσματα:

Α. Καμία τροποποίηση στην Συλλογική Σύμβαση που διέπει τους όρους αμοιβής και εργασίας ενός εργαζόμενου δεν μπορεί να γίνει μονομερώς από τον εργοδότη. Καμία δηλ. μείωση μισθών η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου [π.χ. ωράρια, αμοιβή Κυριακής, υπερωρίας, εορτής, αποζημίωσης κ.λ.π] με μονομερή απόφαση του εργοδότη μπορεί να γίνει εκτός αν υπάρξει νέα Συλλογική Σύμβαση με δυσμενέστερους όρους, η, εργαζόμενος δεχθεί με ατομική σύμβαση να προχωρήσει σε μείωση μισθού κ.λ.π. Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 37 του Ν.4024.11 δεν έχει αναδρομική ισχή, άρα οποιαδήποτε αλλαγή μπορεί να γίνει μετά την λήξη ισχύος της συγκεκριμένη ΣΣΕ. Δηλ. για τις ΞΑΕ μέχρι την λήξη της ΣΣΕ, στις 31.12.11 δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή. Μετά την λήξη της απαιτείται η υπογραφή είτε Συνδικαλιστικού οργάνου, είτε εργαζόμενου. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μυστικό των νέων μέτρων για τις επιχειρησιακές συμβάσεις και τις ενώσεις προσώπων που αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο.

Αυτό που είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι είναι, ότι, και αν ακόμα αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις για σύναψη νέας ΣΣΕ, και παρέλθει ένα εξάμηνο από την λήξη της προηγούμενης ΣΣΕ, τότε, οι όροι της προηγούμενης ΣΣΕ γίνονται αυτόματα μέρος της ατομικής σύμβασης εργασίας κάθε εργαζόμενου και εξακολουθούν να ισχύουν. Έτσι λοιπόν καμία μονομερής τροποποίηση από τον εργοδότη δεν μπορεί να γίνει.
Άρα η επιδίωξη ορισμένων εργοδοτών να μη υπογραφεί ΣΣΕ δεν έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα διότι ακόμα και στις νέες προσλήψεις είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τα υπάρχοντα μισθολόγια βαθμολόγια η τους κανονισμούς εργασίας, όπου υπάρχουν και δεν πρέπει να παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Β. Κλείνουμε τα αυτιά μας σε «σειρήνες» που μας καλούν δήθεν για το «καλό μας», να κοιτάξουμε τα του οίκου μας, δηλ. την εταιρεία μας, να μην μας ενδιαφέρει τι γίνεται δίπλα μας, «εμείς θα τα βρούμε με τον εργοδότη μας». Αποκρούομε με αποφασιστικότητα οποιαδήποτε προτροπή για δημιουργία Ένωσης Προσώπων γιατί μοναδικό της σκοπό θα έχει την δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακής σύμβασης με μείωση αποδοχών.

Γ. Όσο ο εργοδότης πιέζει τους εργαζόμενους να ακολουθήσουν τον ατομικό δρόμο για δήθεν «λύση» των προβλημάτων τους, τόσο, αυτοί πρέπει να συσπειρώνονται στα σωματεία τους, να αναπτύσσουν την συναδελφικότητα και αλληλεγγύη τους, σαν τον μοναδικό εγγυητή για την προάσπιση των συμφερόντων τους. Αυτό που εξυπηρετεί τον εργοδότη δεν μπορεί να εξυπηρετεί τους εργαζόμενους. Εκεί που τον βολεύει το μικρό σωματείο της επιχείρησης του γιατί πιστεύει ότι μπορεί να το ελέγξει, εμείς πρέπει να προχωράμε στην συνένωση σωματείων,, για να φτιάξουμε μεγάλα και δυνατά σωματεία. Αν πάρουμε υπ΄ψην μας την ιδιομορφία του Κλάδου, με τις πολλές και μικρές εταιρείες η ενοποίηση των ήδη λιγοστών σωματείων των ΞΑΕ θα έδινε νέα δυναμική και θα δημιουργούσε ένα ισχυρό αντίβαρο στις όποιες επιδιώξεις των εργοδοτών.

Συγκέντρωση-συζήτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις

Συγκέντρωση-συζήτηση με θέμα: «τα εργατικά δικαιώματα και οι συλλογικές συμβάσεις στην εποχή του μνημονίου και της οικονομικής κρίσης»

30 Νοέμβρη 2011 και ώρα 17.30 στο Olympus Plaza. Θα μιλήσει ο Αποστόλης Καψάλης, εργατολόγος, ερευνητής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

θα παρέμβουν συνδικαλιστές από το ΕΚΑ.

24.11.11
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Εργαζόμενοι στο χώρο του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος,

Ένα νέο περιβάλλον έχει δημιουργεί, για την δράση των σωματείων, μετά την ψήφιση του πολυνόμου που ανατρέπει το καθεστώς διαπραγμάτευσης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας αλλά και των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων με την δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει στους εργαζόμενους για την πολιτική που θα ακολουθήσει η συγκεκριμένη κυβέρνηση. Θα επιχειρήσει να επιβάλλει με μεγαλύτερη ένταση και αυταρχισμό τις ήδη σχεδιασμένες πολιτικές και να υλοποιήσει την συμφωνίες με την τρόικα που αυτές σημαίνουν νέα βάρη και χαράτσια για τους εργαζόμενους. Τώρα πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι, να παλέψουμε για να ανατρέψουμε τα αντεργατικά σχέδια της νέας συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, των τραπεζών, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένα από τα πρώτα ζητήματα που θα αντιμετωπίσει το συνδικαλιστικό κίνημα είναι η ακύρωση στην πράξη του αντεργατικού πολυνόμου, που βασικό στόχο έχει να δώσει την δυνατότητα στους εργοδότες να καταργήσουν την τελευταία διασφάλιση των εργαζόμενων που είναι οι Συλλογικές Συμβάσεις.

Οι εργοδότες του χώρου έχοντας «πιάσει» το μήνυμα της κυβερνητικής πολιτικής, έχουν ξεκινήσει προ πολλού τις παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, την αυθαιρεσία και την επιβολή του «νόμου του εργοδότη». Ο πολυνόμος έρχεται να επικυρώσει στην πράξη τις αυθαιρεσίες και τις παρανομίες των εργοδοτών του χώρου, δημιουργώντας ένα καθεστώς βαρβαρότητας και άγριας εκμετάλλευσης. Θα μας βρουν όμως μπροστά τους. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αντισταθούν για να μπορέσουν να διασφαλίσουν το μέλλον τους.


ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ DHL EXPRES
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στη CPS
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΙΚΕΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΝΑΕΡΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Τι αλλάζει στις εργασιακές σχέσεις-Άρθρο 2

Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε ασχοληθεί με το νομικό πλαίσιο που διέπει την διαπραγμάτευση και σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αναφέροντας και τις αλλαγές που είχε επιφέρει το μνημόνιο και είχαμε αναφέρει επιγραμματικά ποιες αλλαγές προωθούσε το πολυνομοσχέδιο-φονιάς των εργασιακών σχέσεων, που τώρα έχει γίνει νόμος του κράτους.

Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε πιο αναλυτικά με το καθεστώς που διαμορφώνει η ψήφιση του νέου νόμου και ποιες μπορεί να είναι οι πρώτες επιπτώσεις στον κλάδο.

Πρέπει να τονίσουμε ότι όλες οι αλλαγές που δίνουν ένα καθοριστικό κτύπημα στο υπάρχον πλαίσιο, αναφέρονται στο περίφημο άρθρο 37.

1.Καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης που ίσχυε μέχρι τώρα, δίνοντας την δυνατότητα στην επιχειρησιακή σύμβαση να υπερέχει την κλαδικής και να περιέχει, με αυτό τον τρόπο, δυσμενέστερες ρυθμίσεις έναντι της κλαδικής. Η ρύθμιση αυτή καταργεί την προστασία που παρείχε στους εργαζόμενους το γεγονός ότι η Κλαδική Συλλογική Σύμβαση [π.χ. ΣΣΕ των ΞΑΕ] ήταν το κατώφλι και η οποιαδήποτε ρύθμιση σε επίπεδο επιχείρησης αφορούσε την βελτίωση των όρων της Κλαδικής σύμβασης. Π.χ. τα βαθμολόγια μισθολόγια των Ξένων Αεροπορικών εταιρειών, που είναι υποχρεωτικά για όλες, έπαιρναν σαν αφετηρία για τον καθορισμό του μισθού της πρώτης κλίμακας, οι περισσότερες με αρκετή απόκλιση προς τα πάνω, τον μισθό ασφαλείας που αναφέρεται στην Σύμβαση και από εκεί και πέρα, διαμόρφωναν την δομή του βαθμολογίου και την εξέλιξη των εργαζόμενων, ανάλογα με την θέση και τα χρόνια υπηρεσίας.

Με την ρύθμιση του πολυνόμου η κυβέρνηση δίνει την δυνατότητα στους εργοδότες να εκμεταλλευτούν το κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας που έχουν δημιουργήσει με άλλοθι την κρίση, να πιέσουν τους εργαζόμενους για παραχωρήσεις και όπου βρουν έδαφος να προχωρήσουν σε επιχειρησιακές συμβάσεις που θα αποκλίνουν προς τα κάτω από την αντίστοιχη κλαδική.

2.Μέχρι τώρα δικαίωμα σύναψης Συλλογικής σύβασης είχαν επιχειρήσεις που απασχολούσαν πάνω από 50 εργαζόμενους και η σύμβαση συνάπτονταν μεταξύ του εργοδότη της επιχείρησης και του αντίστοιχου επιχειρησιακού η κλαδικού σωματείου. Όπου υπάρχει εργοδοτική οργάνωση, όπως π.χ. στις ΞΑΕ η σύμβαση συνάπτεται μεταξύ της αντίστοιχης κλαδική Ομοσπονδίας και της εργοδοτικής οργάνωσης του Κλάδου. Οι επιχειρήσεις που απασχολούσαν λιγότερους από 50 εργαζόμενους καλύπτονταν από την Κλαδική σύμβαση η οποία κηρύσσονταν με Υπουργική απόφαση γενικώς υποχρεωτική για όλες τις επιχειρήσεις, άσχετα αν ανήκουν στην εργοδοτική οργάνωση.

Με το πολυνόμο-φονιά η κυβέρνηση τροποποιεί την ιεράρχηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων που μπορούσαν να συνάψουν συλλογική σύμβαση και εφευρίσκει ένα νέο τρόπο παράκαμψης και αδρανοποίησης των συνδικάτων. Την ένωση προσώπων.

Η ένωση προσώπων προβλέπεται από τον Ν.1264/82 που καθορίζει το καθεστώς λειτουργίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Η ένωση προσώπων-δεν είναι σωματείο- μπορούσε να δημιουργηθεί σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν λιγότερους από 50 εργαζόμενους και σκοπό είχαν την εκπροσώπηση των εργαζόμενων για την λύση ενός συγκεκριμένου προβλήματος, είχε συγκεκριμένη διάρκεια και η οποία, ένωση προσώπων, μετά την λύση η μη του προβλήματος, διαλύονταν. Τώρα η κυβέρνηση αναγορεύει την ένωση προσώπων σε ισότιμο συνομιλητή με το σωματείο, για την σύναψη επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης, εφ’ όσον δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο. Σε περίπτωση δε που δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο η ένωση προσώπων, τότε έρχεται η σειρά του κλαδικού σωματείου να συνάψει συλλογική σύμβαση. Η μόνη προϋπόθεση για την δυνατότητα της ένωσης προσώπων να συνάψει συλλογική σύμβαση είναι η κάλυψη των 3/5 του συνόλου των εργαζομένων της επιχείρησης, ανεξαρτήτως αριθμού. Δηλαδή και σε μια επιχείρηση με 10 εργαζόμενους οι 6 από αυτούς μπορούν να συστήσουν ένωση προσώπων, να διαπραγματευτούν Συλλογική σύμβαση με αποδοχές κατώτερες των κλαδικών και να ισχύσει για το σύνολο των εργαζόμενων. Έπειτα δε από αυτό μπορούν να διαλυθούν!!!!!!!!

Η ρύθμιση αυτή σκοπό έχει να δώσει νομιμοφάνεια σε αυτό που ήδη γίνεται σε μεγάλη έκταση στους εργασιακούς χώρους, όπου οι εργοδότες αυθαίρετα μειώνουν αποδοχές και αυξάνουν ώρες εργασίας. Τώρα ελπίζουν ότι με την βοήθεια κάποιων «πρόθυμων» εργαζόμενων, η με την τρομοκρατία θα επιβάλλουν και με τον νόμο την θέλησή τους.
Ο πρώτος τρόπος για να αποκρουσθεί αυτή η προσπάθεια είναι να μην δώσουν οι εργαζόμενοι την δυνατότητα στην εργοδοσία να «στήσει» εργοδοτικά σωματεία η ένωση προσώπων.

3.Οπως έχουμε αναλύσει στο προηγούμενο άρθρο, Οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, όπως των ΞΑΕ, κηρύσσονταν, με Υπουργική απόφαση, υποχρεωτικές για το σύνολο των εργαζόμενων του Κλάδου. Έτσι οι εργαζόμενοι στις εταιρείες που δεν ανήκαν στην εργοδοτική οργάνωση, καλύπτονταν από την σύμβαση και η εργασιακή τους σχέση διέπονταν από τις ρυθμίσεις αυτής.

Ο νέος νόμος παγώνει την διαδικασία επέκτασης των συμβάσεων, δηλαδή δεν γίνεται υποχρεωτική για τις επιχειρήσεις που δεν ανήκουν στην εργοδοτική οργάνωση, μέχρι την λήξη του μεσοπρόθεσμου σχεδίου δημοσιονομικής πολιτικής. Η ρύθμιση αυτή χειροτέρεψε με την είσοδο του νομοσχεδίου για συζήτηση στην Βουλή, που ενώ προέβλεπε πάγωμα για δύο χρόνια, τώρα επεκτείνεται το πάγωμα μέχρι την λήξη του μεσοπρόθεσμου. Δηλαδή σχεδόν μόνιμο πάγωμα!!!!!!! Με αυτό τον τρόπο μένουν ακάλυπτοι, όσον αφορά τον κλάδο μας, δεκάδες συνάδελφοι.

Τις συνέπειες από αυτές τις ρυθμίσεις και πώς αντιμετωπίζονται στο επόμενο άρθρο.

Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, πως μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε

Oι καθημερινές αλλαγές των εργασιακών σχέσεων που αναγγέλλονται από την κυβέρνηση, κατ΄εντολή αλλά και σε συνεργασία με την τρόικα, έχουν αφήσει άφωνους τους εργαζόμενους που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι μπορούν να χάσουν κάθε ίχνος προστασίας της εργασίας τους και των δικαιωμάτων τους.
Ο Σύλλογος σε μια προσπάθεια ενημέρωσης των εργαζόμενων γιαυτές τις αλλαγές , τις άμεσες συνέπειες στον Κλάδο, καθώς επίσης και τον τρόπο αντιμετώπισης τους, ξεκινάει με την δημοσίευση μιας σειράς από άρθρα που θα αναδεικνύουν τα παραπάνω ζητήματα.

Στο πρώτο άρθρο θα παρουσιάσουμε το βασικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις εργασιακές σχέσεις ιδιαίτερα αυτό που αφορά την σύναψη Συλλογικών συμβάσεων που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ύπαρξης των σωματείων, τις αλλαγές που ήδη έχουν γίνει μέσα από τους νόμους που υλοποιούν τα διάφορα μνημόνια, όπως επίσης και τις προτεινόμενες αλλαγές στο πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή, που ουσιαστικά καταργούν τις κλαδικές συμβάσεις.

1.Οι Συλλογικές συμβάσεις διακρίνονται σε τέσσερες βασικές κατηγορίες:
-Την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που διαμορφώνει τους κατώτερους όρους αμοιβής και εργασίας για το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας.
-Τις ομοιοεπαγγελματικές που αφορούν μια συγκεκριμένη ειδικότητα [πχ. Χειριστές ανυψωτικών μηχανημάτων, οδηγούς, λογιστές κ.λ.π]
-Τις κλαδικές συμβάσεις που αφορούν τους εργαζόμενους ενός συγκεκριμένου κλάδου [π.χ κλωστοϋφαντουργοί, τραπεζικοί, Ξένες αεροπορικές εταιρείες κ.λ.π]
-Τις επιχειρησιακές που αφορούν τους εργαζόμενους μιας συγκεκριμένης επιχείρησης.
2.Βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας των ΣΣΕ ήταν η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Δηλαδή ότι καμία Συλλογική Σύμβαση δεν μπορεί να περιέχει όρους δυσμενέστερους από την Εθνική γενική Συλλογική Σύμβαση, καμία επιχειρησιακή Σύμβαση δεν μπορεί να έχει δυσμενέστερους όρους από την κλαδική σύμβαση και σε περίπτωση συρροής συμβάσεων –ομοιεπαγγελματική με επιχειρησιακή, ισχύει η ευνοϊκότερη ρύθμιση].
3.Τις Συλλογικές συμβάσεις τις υπογράφει η αντιπροσωπευτικότερη συνδικαλιστική οργάνωση είτε σε πανελλαδικό επίπεδο, είτε σε κλαδικό, ομοιοεπαγγελματικό η επιχειρησιακό με την αντίστοιχη εργοδοτική οργάνωση.
4.Οι Κλαδικές, όπως π.χ. της ΟΠΑΜ, αλλά και οι ομοιεπαγγελματικές συμβάσεις, επεκτείνονται και γίνονται υποχρεωτικές για το σύνολο των εργαζόμενων της ειδικότητας η του κλάδου, άσχετα αν ο εργοδότης συμμετέχει στην εργοδοτική οργάνωση που υπογράφει την σύμβαση. Η επέκταση αυτή γίνεται με Υπουργική απόφαση κατόπιν αιτήματος της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Αν πάρουμε για παράδειγμα την σύμβαση των ξένων αεροπορικών εταιρειών που υπογράφεται από την ΟΠΑΜ και την AOFA, η σύμβαση γίνεται υποχρεωτική στην εφαρμογή της ανεξάρτητα αν η εταιρεία είναι μέλος της AOFA. Έτσι λοιπόν όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου διέπονται από τους ίδιους όρους εργασίας και αμοιβής.

Αυτό ήταν το πλαίσιο που ίσχυε μέχρι πριν το μνημόνιο και εξασφάλιζε ένα δίκτυ προστασίας των εργαζομένων αλλά και τους όρους του υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων ενός κλάδου, όπου το εργατικό κόστος δεν γινόταν αντικείμενο αθέμιτου ανταγωνισμού.

Η βασική αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, που είναι καθοριστικής σημασίας, τροποποιήθηκε ήδη μερικώς με το μνημόνιο όταν νομοθετήθηκε η δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων με όρους δυσμενέστερους από αυτών της κλαδικής σύμβασης σε περίπτωση που η επιχείρηση αντιμετώπιζε πρόβλημα επιβίωσης. Δηλαδή ένα επιχειρησιακό σωματείο θα μπορούσε κάτω από τις απειλές και τις πιέσεις του εργοδότη να υπογράψει συλλογική σύμβαση που θα είχε κατώτερους μισθούς από αυτούς που προβλέπει η κλαδική ΣΣΕ που όμως δεν μπορεί να είναι κατώτερος από αυτόν της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης [ΕΓΣΣΕ]. Σον ίδιο νόμο [Ν.3845/10] του μνημονίου όμως, η κυβέρνηση είχε δεχθεί να νομοθετήσει όρο, τον οποίο δεν είχε ενεργοποιήσει μέχρι τώρα, που προέβλεπε την απόκλιση ακόμα και από τον κατώτερο μισθό της ΕΓΣΣΕ.

Συγχρόνως η κυβέρνηση είχε φροντίσει να αφαιρέσει το μοναδικό όπλο απέναντι στην άρνηση του εργοδότη να υπογράψει ΣΣΕ, που ήταν η παραπομπή της διαπραγμάτευσης στην μεσολάβηση και ην διαιτησία [ΟΜΕΔ] αλλάζοντας όχι μόνο τις αρμοδιότητες, όχι μόνο δίνοντας συγκεκριμένες κατευθύνσεις για το ύψος των αυξήσεων που θα επιδικάζει αλλά δίνοντας την δυνατότητα προσφυγής και στον εργοδότη να ακυρώσει υπάρχουσες ΣΣΕ.

Η βασική στόχευση της κυβέρνησης και της τρόικα είναι μέσα από την αποδυνάμωση του νομοθετικού πλαισίου της διαπραγμάτευσης, το αδυνάτισμα, έως και την εξαφάνιση των σωματείων και την επιβολή των ατομικών συμβάσεων εργασίας, όπου ό ο εργοδότης με τον εργαζόμενο θα καθορίζουν τους όρους αμοιβής και εργασίας. Αν αναλογισθούμε την ένταση της αυθαιρεσίας, τις απώτερες επιδιώξει των εργοδοτών, το πολιτικό κλίμα, την αύξηση της ανεργίας, τότε, εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ποιες δυνατότητες ατομικής διαπραγμάτευσης έχει κάθε εργαζόμενος ξεχωριστά.

Σήμερα έρχεται να δώσει ένα ακόμα κτύπημα προωθώντας για νομοθέτηση τρία καθοριστικής σημασίας ζητήματα:
1. Καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης καθορίζοντας ότι η επιχειρησιακή σύμβαση υπερισχύει της κλαδικής
2. Παγώνει την επέκταση των ΣΣΕ για δύο χρόνια
3. Δίνει την δυνατότητα υπογραφής επιχειρησιακής ΣΣΕ και σε ένωση προσώπων!!!!!!
Για αυτά τα θέματα θα επακολουθήσει άλλο άρθρο.

Κοινή ανακοίνωση ΟΠΑΜ-ΣΠΕΜ για Gulf air

Αθήνα 03/08/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η αεροπορική εταιρεία Gulf air με κυνικό αλλά και προκλητικό τρόπο προχώρησε στην απόλυση του προσωπικού των Γραφείων Πόλης και την μεταφορά των δραστηριοτήτων της σε Γενικό Πράκτορα.
Η Gulf air χωρίς να δείχνει την παραμικρή ευαισθησία για τους εργαζόμενους αλλά και χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστικούς φορείς, όπως και ο νόμος προβλέπει, προσπάθησε με αιφνιδιαστικό τρόπο να απαλλαγεί από το προσωπικό, υπακούοντας σε μια στενά οικονομίστικη λογική μείωσης , δήθεν, του κόστους λειτουργίας της. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η Gulf air δείχνει το αντεργατικό της πρόσωπο επικαλούμενοι οικονομικούς λόγους. Το 2002 διέκοψε τις δραστηριότητες της για δύο περίπου χρόνια, απόλυσε το σύνολο του προσωπικού της και επανήλθε με λιγότερο και φτηνότερο προσωπικό.
Παρά τις προσπάθειες που έκανε ο Σύλλογος μαζί με την ΟΠΑΜ, μέσω του Υπουργείου Εργασίας, για να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η εταιρεία και να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις που θα παίρνουν υπ΄όψην και το μέλλον των εργαζόμενων, αυτές δεν βρήκαν ανταπόκριση λόγω της αρνητικής στάσης της εταιρείας. Η εταιρεία απλώς επιβεβαίωσε όσα είχε ο Σύλλογος καταγγείλει, ότι δηλαδή, πρόκειται για μεταφορά έργου σε τρίτους, παραβλέποντας την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία για την προστασία των εργαζόμενων σε τέτοιες περιπτώσεις. Μέσα από την διαδικασία της τριμερούς συνάντησης αποκαλύφθηκε και επιβεβαιώθηκε η προκλητικότητα και η κυνικότητα της εταιρείας, η οποία επικαλείται οικονομικούς λόγους, αφού μετά τις απολύσεις προχώρησε σε πρόσληψη νέου προσωπικού στο αεροδρόμιο, χωρίς να εξετάσει την δυνατότητα μεταφοράς στο αεροδρόμιο κάποιου από τους απολυμένους συναδέλφους.
Η προκλητική αυτή στάση της εταιρείας οδήγησε το Υπουργείο Εργασίας στην σύσταση για επανεξέταση της απόφασης της εταιρείας, καθώς επίσης και την διερεύνηση κάθε δυνατότητας επαναπρόσληψης των απολυμένων συναδέλφων.
Σαν συνδικαλιστικά όργανα καταγγέλλουμε για άλλη μια φορά την αντεργατική, προκλητική και κυνική συμπεριφορά της Gulf air, που στο όνομα της δήθεν, μείωσης του λειτουργικού της κόστους, θυσιάζει τρεις εργαζόμενους προκειμένου να εξυπηρετήσει αμφίβολου αποτελέσματος επιλογές, στέλνοντας στην ανεργία εργαζόμενους με πολυετή υπηρεσία στο κλάδο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις τους, λόγω της συγκυρίας της οικονομικής κρίσης, σε συναδέλφους που έχουν προγραμματίσει την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή με βάση αυτή την εργασία.
Η ΟΠΑΜ και ο Σύλλογο θα πάρουν όλα εκείνα τα συνδικαλιστικά και νομικά μέτρα για την απόδειξη της παρανομίας της εταιρείας, της δικαίωση των εργαζόμενων αλλά και την θωράκιση του Κλάδου για την αποτροπή τέτοιου είδους αυθαιρεσιών εκ μέρους των εταιρειών.

Απολύσεις στην Gulf air

Αθήνα 15/07/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η αεροπορική εταιρεία Gulf air με κυνικό αλλά και προκλητικό τρόπο προχωράει στην απόλυση του προσωπικού των Γραφείων Πόλης και την μεταφορά των δραστηριοτήτων της σε Γενικό Πράκτορα.
Η Gulf air για άλλη μια φορά δείχνει το αντεργατικό της πρόσωπο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις των επιλογών της στους εργαζόμενους, σε μια χρονική περίοδο που αυτοί, οι εργαζόμενοι, δέχονται την μεγαλύτερη επίθεση στο εισόδημα, στην εργασία και στα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ίσως η εταιρεία θεώρησε ότι αυτή είναι η ευνοϊκότερη συγκυρία για την υλοποίηση των σχεδίων. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που προβαίνει σε παρόμοιες επιλογές. Το 2002 διέκοψε τις δραστηριότητες της για δύο περίπου χρόνια, απόλυσε το σύνολο του προσωπικού της και επανήλθε με λιγότερο και φτηνότερο προσωπικό.
Αυτή την φορά με ένα προκλητικό και ανάλγητο τρόπο, χωρίς καμία προειδοποίηση, ενημέρωση η διαβούλευση με τους εργαζόμενους και το σωματείο, παρακάμπτοντας ακόμη και τον τοπικό Γενικό Διευθυντή, προχωράει τους σχεδιασμούς της χρησιμοποιώντας ως διεκπεραιωτή των επιλογών της τον γενικό πράκτορα που θα αναλάβει τις δραστηριότητες του γραφείου πόλης. Ο κυνισμός, η προκλητικότητα και η αναλγησία στον υπέρτατο βαθμό. Θεωρούν, εταιρεία και πράκτορας, ότι σε μια χώρα που όλα παραδίδονται στην ασυδοσία του εργοδότη, μπορούν να ενεργούν όπως τους συμφέρει, αδιαφορώντας για νόμους, για υποχρεώσεις και δεσμεύσεις απέναντι στους εργαζόμενους που προβλέπονται τόσο από την Ευρωπαϊκή όσο και την Ελληνική νομοθεσία.
Καταγγέλλουμε τις επιλογές της Gulf air στους εργαζόμενους του κλάδου, τους εργαζόμενους όλης της χώρας αλλά την Ελληνική κοινωνία και την καλούμε έστω και τώρα να ανακαλέσει την απόφαση της και να προχωρήσει σε ένα καλόπιστο διάλογο με τους εργαζόμενους και το σωματείο.
Καλούμε την Ελληνική Πολιτεία και ιδιαίτερα το Υπουργείο Απασχόλησης να ενεργήσει άμεσα και να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες του για την αποτροπή της απόλυσης των εργαζόμενων αλλά και το σεβασμό εκ μέρους της εταιρείας των νόμων της χώρας μας των ΣΣΕ του Κλάδου και των ρυθμίσεων που προβλέπονται για την μεταβίβαση δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης σε σχέση με την προστασία των εργαζόμενων.