Αθήνα 11.01.12
                                         Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, Δεν χρειάσθηκε πολύ καιρός για να αποδειχθεί αυτό που από την αρχή ήταν καθαρό άλλα κάποιοι εθελοτυφλούσαν. Η κυβέρνηση του τραπεζίτη κου Παπαδήμου με την στήριξη των τριών μνημονιακών κομμάτων, δεν έγινε για να ξεπεράσει τα αδιέξοδα και τις δυσκολίες της προηγούμενης κυβέρνησης. Έγινε για να καθησυχάσει την οργή και την αγανάκτηση των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων και να περάσει με μεγαλύτερη ευκολία, όπως ελπίζουν, τα αντεργατικά μέτρα που δεν μπόρεσε να περάσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Η αποτυχία της εφαρμοζόμενης πολιτικής δεν έχει να κάνει με την ανικανότητα αυτών που κυβερνούν. Έχει να κάνει με την ίδια την πολιτική που όσο εντείνεται τόσο καταστρέφει την οικονομία, τόσο αυξάνει την ανεργία, τόσο μειώνει τα έσοδα του κράτους, τόσο οδηγεί σε αδιέξοδα. Είναι καθαρό πλέον και στους πιο επιφυλακτικούς και υπομονετικούς, ότι στόχος είναι οι κατακτήσεις των εργαζόμενων. Τα νέα μέτρα που προγραμματίζουν να πάρουν, αν τους αφήσουμε, όπως είναι η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, η παραπέρα μείωση των συντάξεων, η κατάργηση του κατώτερου μισθού, πως συμβάλλουν στην μείωση των ελλειμμάτων και του δανεισμού; Είναι φανερό ότι επιδιώκουν να υλοποιήσουν το όραμα του κου Παπαδήμου και των κομμάτων του μνημονίου για μια Ελλάδα με Ευρωπαϊκό κόστος διαβίωσης και με Βαλκανικούς μισθούς π.χ. Βουλγαρίας. Μια Ελλάδα που θα «κατακτηθεί» από τις ξένες επενδύσεις για να ξεζουμίσουν ανενόχλητοι τους Έλληνες εργαζόμενους που θα έχουν μείνει χωρίς καμία μισθολογική και ασφαλιστική προστασία. Φτηνό «κρέας» στα σαγόνια των ξένων λύκων.
 Θα τους αφήσουμε;
 Πιστεύουμε ακόμα ότι αυτή η πολιτική μπορεί να δώσει διέξοδο;
 Είμαστε διατεθειμένοι να θυσιασθούμε εμείς για να πλουτίσουν οι τραπεζίτες, οι τοκογλύφοι και οι μεγαλοκαρχαρίες;
 Προτιμάμε να αφανισθούμε εμείς για να επιβιώσει το Ευρώ και τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων;
 ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΗΧΗΡΟ: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ.
 ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΚΡΙΣΗΣ
 Όλοι στην Παναττική 24ωρη Απεργία που κήρυξε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας μαζί με τα Εργατικά κέντρα της υπόλοιπης Αττικής [Πειραιά, Ελευσίνας, Λαυρίου]
 Όλοι στην συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στη πλατεία Κλαυθμώνος στις 11.00 Προσυγκέντρωση του Συλλόγου στην συμβολή Σταδίου και Σανταρόζα στις 10.45

Τι αλλάζει στις εργασιακές σχέσεις-Άρθρο 3

Από τα δύο προηγούμενα άρθρα και την παρουσίαση των αλλαγών που επιφέρει ο τελευταίος πολυνόμος 4024/11, βγαίνουν ορισμένα βασικά συμπεράσματα:

Α. Καμία τροποποίηση στην Συλλογική Σύμβαση που διέπει τους όρους αμοιβής και εργασίας ενός εργαζόμενου δεν μπορεί να γίνει μονομερώς από τον εργοδότη. Καμία δηλ. μείωση μισθών η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου [π.χ. ωράρια, αμοιβή Κυριακής, υπερωρίας, εορτής, αποζημίωσης κ.λ.π] με μονομερή απόφαση του εργοδότη μπορεί να γίνει εκτός αν υπάρξει νέα Συλλογική Σύμβαση με δυσμενέστερους όρους, η, εργαζόμενος δεχθεί με ατομική σύμβαση να προχωρήσει σε μείωση μισθού κ.λ.π. Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 37 του Ν.4024.11 δεν έχει αναδρομική ισχή, άρα οποιαδήποτε αλλαγή μπορεί να γίνει μετά την λήξη ισχύος της συγκεκριμένη ΣΣΕ. Δηλ. για τις ΞΑΕ μέχρι την λήξη της ΣΣΕ, στις 31.12.11 δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή. Μετά την λήξη της απαιτείται η υπογραφή είτε Συνδικαλιστικού οργάνου, είτε εργαζόμενου. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μυστικό των νέων μέτρων για τις επιχειρησιακές συμβάσεις και τις ενώσεις προσώπων που αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο.

Αυτό που είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι είναι, ότι, και αν ακόμα αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις για σύναψη νέας ΣΣΕ, και παρέλθει ένα εξάμηνο από την λήξη της προηγούμενης ΣΣΕ, τότε, οι όροι της προηγούμενης ΣΣΕ γίνονται αυτόματα μέρος της ατομικής σύμβασης εργασίας κάθε εργαζόμενου και εξακολουθούν να ισχύουν. Έτσι λοιπόν καμία μονομερής τροποποίηση από τον εργοδότη δεν μπορεί να γίνει.
Άρα η επιδίωξη ορισμένων εργοδοτών να μη υπογραφεί ΣΣΕ δεν έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα διότι ακόμα και στις νέες προσλήψεις είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τα υπάρχοντα μισθολόγια βαθμολόγια η τους κανονισμούς εργασίας, όπου υπάρχουν και δεν πρέπει να παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Β. Κλείνουμε τα αυτιά μας σε «σειρήνες» που μας καλούν δήθεν για το «καλό μας», να κοιτάξουμε τα του οίκου μας, δηλ. την εταιρεία μας, να μην μας ενδιαφέρει τι γίνεται δίπλα μας, «εμείς θα τα βρούμε με τον εργοδότη μας». Αποκρούομε με αποφασιστικότητα οποιαδήποτε προτροπή για δημιουργία Ένωσης Προσώπων γιατί μοναδικό της σκοπό θα έχει την δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακής σύμβασης με μείωση αποδοχών.

Γ. Όσο ο εργοδότης πιέζει τους εργαζόμενους να ακολουθήσουν τον ατομικό δρόμο για δήθεν «λύση» των προβλημάτων τους, τόσο, αυτοί πρέπει να συσπειρώνονται στα σωματεία τους, να αναπτύσσουν την συναδελφικότητα και αλληλεγγύη τους, σαν τον μοναδικό εγγυητή για την προάσπιση των συμφερόντων τους. Αυτό που εξυπηρετεί τον εργοδότη δεν μπορεί να εξυπηρετεί τους εργαζόμενους. Εκεί που τον βολεύει το μικρό σωματείο της επιχείρησης του γιατί πιστεύει ότι μπορεί να το ελέγξει, εμείς πρέπει να προχωράμε στην συνένωση σωματείων,, για να φτιάξουμε μεγάλα και δυνατά σωματεία. Αν πάρουμε υπ΄ψην μας την ιδιομορφία του Κλάδου, με τις πολλές και μικρές εταιρείες η ενοποίηση των ήδη λιγοστών σωματείων των ΞΑΕ θα έδινε νέα δυναμική και θα δημιουργούσε ένα ισχυρό αντίβαρο στις όποιες επιδιώξεις των εργοδοτών.

Συγκέντρωση-συζήτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις

Συγκέντρωση-συζήτηση με θέμα: «τα εργατικά δικαιώματα και οι συλλογικές συμβάσεις στην εποχή του μνημονίου και της οικονομικής κρίσης»

30 Νοέμβρη 2011 και ώρα 17.30 στο Olympus Plaza. Θα μιλήσει ο Αποστόλης Καψάλης, εργατολόγος, ερευνητής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

θα παρέμβουν συνδικαλιστές από το ΕΚΑ.

24.11.11
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Εργαζόμενοι στο χώρο του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος,

Ένα νέο περιβάλλον έχει δημιουργεί, για την δράση των σωματείων, μετά την ψήφιση του πολυνόμου που ανατρέπει το καθεστώς διαπραγμάτευσης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας αλλά και των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων με την δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει στους εργαζόμενους για την πολιτική που θα ακολουθήσει η συγκεκριμένη κυβέρνηση. Θα επιχειρήσει να επιβάλλει με μεγαλύτερη ένταση και αυταρχισμό τις ήδη σχεδιασμένες πολιτικές και να υλοποιήσει την συμφωνίες με την τρόικα που αυτές σημαίνουν νέα βάρη και χαράτσια για τους εργαζόμενους. Τώρα πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι, να παλέψουμε για να ανατρέψουμε τα αντεργατικά σχέδια της νέας συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, των τραπεζών, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένα από τα πρώτα ζητήματα που θα αντιμετωπίσει το συνδικαλιστικό κίνημα είναι η ακύρωση στην πράξη του αντεργατικού πολυνόμου, που βασικό στόχο έχει να δώσει την δυνατότητα στους εργοδότες να καταργήσουν την τελευταία διασφάλιση των εργαζόμενων που είναι οι Συλλογικές Συμβάσεις.

Οι εργοδότες του χώρου έχοντας «πιάσει» το μήνυμα της κυβερνητικής πολιτικής, έχουν ξεκινήσει προ πολλού τις παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, την αυθαιρεσία και την επιβολή του «νόμου του εργοδότη». Ο πολυνόμος έρχεται να επικυρώσει στην πράξη τις αυθαιρεσίες και τις παρανομίες των εργοδοτών του χώρου, δημιουργώντας ένα καθεστώς βαρβαρότητας και άγριας εκμετάλλευσης. Θα μας βρουν όμως μπροστά τους. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αντισταθούν για να μπορέσουν να διασφαλίσουν το μέλλον τους.


ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ DHL EXPRES
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στη CPS
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΙΚΕΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΝΑΕΡΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Τι αλλάζει στις εργασιακές σχέσεις-Άρθρο 2

Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε ασχοληθεί με το νομικό πλαίσιο που διέπει την διαπραγμάτευση και σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αναφέροντας και τις αλλαγές που είχε επιφέρει το μνημόνιο και είχαμε αναφέρει επιγραμματικά ποιες αλλαγές προωθούσε το πολυνομοσχέδιο-φονιάς των εργασιακών σχέσεων, που τώρα έχει γίνει νόμος του κράτους.

Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε πιο αναλυτικά με το καθεστώς που διαμορφώνει η ψήφιση του νέου νόμου και ποιες μπορεί να είναι οι πρώτες επιπτώσεις στον κλάδο.

Πρέπει να τονίσουμε ότι όλες οι αλλαγές που δίνουν ένα καθοριστικό κτύπημα στο υπάρχον πλαίσιο, αναφέρονται στο περίφημο άρθρο 37.

1.Καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης που ίσχυε μέχρι τώρα, δίνοντας την δυνατότητα στην επιχειρησιακή σύμβαση να υπερέχει την κλαδικής και να περιέχει, με αυτό τον τρόπο, δυσμενέστερες ρυθμίσεις έναντι της κλαδικής. Η ρύθμιση αυτή καταργεί την προστασία που παρείχε στους εργαζόμενους το γεγονός ότι η Κλαδική Συλλογική Σύμβαση [π.χ. ΣΣΕ των ΞΑΕ] ήταν το κατώφλι και η οποιαδήποτε ρύθμιση σε επίπεδο επιχείρησης αφορούσε την βελτίωση των όρων της Κλαδικής σύμβασης. Π.χ. τα βαθμολόγια μισθολόγια των Ξένων Αεροπορικών εταιρειών, που είναι υποχρεωτικά για όλες, έπαιρναν σαν αφετηρία για τον καθορισμό του μισθού της πρώτης κλίμακας, οι περισσότερες με αρκετή απόκλιση προς τα πάνω, τον μισθό ασφαλείας που αναφέρεται στην Σύμβαση και από εκεί και πέρα, διαμόρφωναν την δομή του βαθμολογίου και την εξέλιξη των εργαζόμενων, ανάλογα με την θέση και τα χρόνια υπηρεσίας.

Με την ρύθμιση του πολυνόμου η κυβέρνηση δίνει την δυνατότητα στους εργοδότες να εκμεταλλευτούν το κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας που έχουν δημιουργήσει με άλλοθι την κρίση, να πιέσουν τους εργαζόμενους για παραχωρήσεις και όπου βρουν έδαφος να προχωρήσουν σε επιχειρησιακές συμβάσεις που θα αποκλίνουν προς τα κάτω από την αντίστοιχη κλαδική.

2.Μέχρι τώρα δικαίωμα σύναψης Συλλογικής σύβασης είχαν επιχειρήσεις που απασχολούσαν πάνω από 50 εργαζόμενους και η σύμβαση συνάπτονταν μεταξύ του εργοδότη της επιχείρησης και του αντίστοιχου επιχειρησιακού η κλαδικού σωματείου. Όπου υπάρχει εργοδοτική οργάνωση, όπως π.χ. στις ΞΑΕ η σύμβαση συνάπτεται μεταξύ της αντίστοιχης κλαδική Ομοσπονδίας και της εργοδοτικής οργάνωσης του Κλάδου. Οι επιχειρήσεις που απασχολούσαν λιγότερους από 50 εργαζόμενους καλύπτονταν από την Κλαδική σύμβαση η οποία κηρύσσονταν με Υπουργική απόφαση γενικώς υποχρεωτική για όλες τις επιχειρήσεις, άσχετα αν ανήκουν στην εργοδοτική οργάνωση.

Με το πολυνόμο-φονιά η κυβέρνηση τροποποιεί την ιεράρχηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων που μπορούσαν να συνάψουν συλλογική σύμβαση και εφευρίσκει ένα νέο τρόπο παράκαμψης και αδρανοποίησης των συνδικάτων. Την ένωση προσώπων.

Η ένωση προσώπων προβλέπεται από τον Ν.1264/82 που καθορίζει το καθεστώς λειτουργίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Η ένωση προσώπων-δεν είναι σωματείο- μπορούσε να δημιουργηθεί σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν λιγότερους από 50 εργαζόμενους και σκοπό είχαν την εκπροσώπηση των εργαζόμενων για την λύση ενός συγκεκριμένου προβλήματος, είχε συγκεκριμένη διάρκεια και η οποία, ένωση προσώπων, μετά την λύση η μη του προβλήματος, διαλύονταν. Τώρα η κυβέρνηση αναγορεύει την ένωση προσώπων σε ισότιμο συνομιλητή με το σωματείο, για την σύναψη επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης, εφ’ όσον δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο. Σε περίπτωση δε που δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο η ένωση προσώπων, τότε έρχεται η σειρά του κλαδικού σωματείου να συνάψει συλλογική σύμβαση. Η μόνη προϋπόθεση για την δυνατότητα της ένωσης προσώπων να συνάψει συλλογική σύμβαση είναι η κάλυψη των 3/5 του συνόλου των εργαζομένων της επιχείρησης, ανεξαρτήτως αριθμού. Δηλαδή και σε μια επιχείρηση με 10 εργαζόμενους οι 6 από αυτούς μπορούν να συστήσουν ένωση προσώπων, να διαπραγματευτούν Συλλογική σύμβαση με αποδοχές κατώτερες των κλαδικών και να ισχύσει για το σύνολο των εργαζόμενων. Έπειτα δε από αυτό μπορούν να διαλυθούν!!!!!!!!

Η ρύθμιση αυτή σκοπό έχει να δώσει νομιμοφάνεια σε αυτό που ήδη γίνεται σε μεγάλη έκταση στους εργασιακούς χώρους, όπου οι εργοδότες αυθαίρετα μειώνουν αποδοχές και αυξάνουν ώρες εργασίας. Τώρα ελπίζουν ότι με την βοήθεια κάποιων «πρόθυμων» εργαζόμενων, η με την τρομοκρατία θα επιβάλλουν και με τον νόμο την θέλησή τους.
Ο πρώτος τρόπος για να αποκρουσθεί αυτή η προσπάθεια είναι να μην δώσουν οι εργαζόμενοι την δυνατότητα στην εργοδοσία να «στήσει» εργοδοτικά σωματεία η ένωση προσώπων.

3.Οπως έχουμε αναλύσει στο προηγούμενο άρθρο, Οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, όπως των ΞΑΕ, κηρύσσονταν, με Υπουργική απόφαση, υποχρεωτικές για το σύνολο των εργαζόμενων του Κλάδου. Έτσι οι εργαζόμενοι στις εταιρείες που δεν ανήκαν στην εργοδοτική οργάνωση, καλύπτονταν από την σύμβαση και η εργασιακή τους σχέση διέπονταν από τις ρυθμίσεις αυτής.

Ο νέος νόμος παγώνει την διαδικασία επέκτασης των συμβάσεων, δηλαδή δεν γίνεται υποχρεωτική για τις επιχειρήσεις που δεν ανήκουν στην εργοδοτική οργάνωση, μέχρι την λήξη του μεσοπρόθεσμου σχεδίου δημοσιονομικής πολιτικής. Η ρύθμιση αυτή χειροτέρεψε με την είσοδο του νομοσχεδίου για συζήτηση στην Βουλή, που ενώ προέβλεπε πάγωμα για δύο χρόνια, τώρα επεκτείνεται το πάγωμα μέχρι την λήξη του μεσοπρόθεσμου. Δηλαδή σχεδόν μόνιμο πάγωμα!!!!!!! Με αυτό τον τρόπο μένουν ακάλυπτοι, όσον αφορά τον κλάδο μας, δεκάδες συνάδελφοι.

Τις συνέπειες από αυτές τις ρυθμίσεις και πώς αντιμετωπίζονται στο επόμενο άρθρο.

Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, πως μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε

Oι καθημερινές αλλαγές των εργασιακών σχέσεων που αναγγέλλονται από την κυβέρνηση, κατ΄εντολή αλλά και σε συνεργασία με την τρόικα, έχουν αφήσει άφωνους τους εργαζόμενους που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι μπορούν να χάσουν κάθε ίχνος προστασίας της εργασίας τους και των δικαιωμάτων τους.
Ο Σύλλογος σε μια προσπάθεια ενημέρωσης των εργαζόμενων γιαυτές τις αλλαγές , τις άμεσες συνέπειες στον Κλάδο, καθώς επίσης και τον τρόπο αντιμετώπισης τους, ξεκινάει με την δημοσίευση μιας σειράς από άρθρα που θα αναδεικνύουν τα παραπάνω ζητήματα.

Στο πρώτο άρθρο θα παρουσιάσουμε το βασικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις εργασιακές σχέσεις ιδιαίτερα αυτό που αφορά την σύναψη Συλλογικών συμβάσεων που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ύπαρξης των σωματείων, τις αλλαγές που ήδη έχουν γίνει μέσα από τους νόμους που υλοποιούν τα διάφορα μνημόνια, όπως επίσης και τις προτεινόμενες αλλαγές στο πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή, που ουσιαστικά καταργούν τις κλαδικές συμβάσεις.

1.Οι Συλλογικές συμβάσεις διακρίνονται σε τέσσερες βασικές κατηγορίες:
-Την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που διαμορφώνει τους κατώτερους όρους αμοιβής και εργασίας για το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας.
-Τις ομοιοεπαγγελματικές που αφορούν μια συγκεκριμένη ειδικότητα [πχ. Χειριστές ανυψωτικών μηχανημάτων, οδηγούς, λογιστές κ.λ.π]
-Τις κλαδικές συμβάσεις που αφορούν τους εργαζόμενους ενός συγκεκριμένου κλάδου [π.χ κλωστοϋφαντουργοί, τραπεζικοί, Ξένες αεροπορικές εταιρείες κ.λ.π]
-Τις επιχειρησιακές που αφορούν τους εργαζόμενους μιας συγκεκριμένης επιχείρησης.
2.Βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας των ΣΣΕ ήταν η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Δηλαδή ότι καμία Συλλογική Σύμβαση δεν μπορεί να περιέχει όρους δυσμενέστερους από την Εθνική γενική Συλλογική Σύμβαση, καμία επιχειρησιακή Σύμβαση δεν μπορεί να έχει δυσμενέστερους όρους από την κλαδική σύμβαση και σε περίπτωση συρροής συμβάσεων –ομοιεπαγγελματική με επιχειρησιακή, ισχύει η ευνοϊκότερη ρύθμιση].
3.Τις Συλλογικές συμβάσεις τις υπογράφει η αντιπροσωπευτικότερη συνδικαλιστική οργάνωση είτε σε πανελλαδικό επίπεδο, είτε σε κλαδικό, ομοιοεπαγγελματικό η επιχειρησιακό με την αντίστοιχη εργοδοτική οργάνωση.
4.Οι Κλαδικές, όπως π.χ. της ΟΠΑΜ, αλλά και οι ομοιεπαγγελματικές συμβάσεις, επεκτείνονται και γίνονται υποχρεωτικές για το σύνολο των εργαζόμενων της ειδικότητας η του κλάδου, άσχετα αν ο εργοδότης συμμετέχει στην εργοδοτική οργάνωση που υπογράφει την σύμβαση. Η επέκταση αυτή γίνεται με Υπουργική απόφαση κατόπιν αιτήματος της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Αν πάρουμε για παράδειγμα την σύμβαση των ξένων αεροπορικών εταιρειών που υπογράφεται από την ΟΠΑΜ και την AOFA, η σύμβαση γίνεται υποχρεωτική στην εφαρμογή της ανεξάρτητα αν η εταιρεία είναι μέλος της AOFA. Έτσι λοιπόν όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου διέπονται από τους ίδιους όρους εργασίας και αμοιβής.

Αυτό ήταν το πλαίσιο που ίσχυε μέχρι πριν το μνημόνιο και εξασφάλιζε ένα δίκτυ προστασίας των εργαζομένων αλλά και τους όρους του υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων ενός κλάδου, όπου το εργατικό κόστος δεν γινόταν αντικείμενο αθέμιτου ανταγωνισμού.

Η βασική αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, που είναι καθοριστικής σημασίας, τροποποιήθηκε ήδη μερικώς με το μνημόνιο όταν νομοθετήθηκε η δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων με όρους δυσμενέστερους από αυτών της κλαδικής σύμβασης σε περίπτωση που η επιχείρηση αντιμετώπιζε πρόβλημα επιβίωσης. Δηλαδή ένα επιχειρησιακό σωματείο θα μπορούσε κάτω από τις απειλές και τις πιέσεις του εργοδότη να υπογράψει συλλογική σύμβαση που θα είχε κατώτερους μισθούς από αυτούς που προβλέπει η κλαδική ΣΣΕ που όμως δεν μπορεί να είναι κατώτερος από αυτόν της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης [ΕΓΣΣΕ]. Σον ίδιο νόμο [Ν.3845/10] του μνημονίου όμως, η κυβέρνηση είχε δεχθεί να νομοθετήσει όρο, τον οποίο δεν είχε ενεργοποιήσει μέχρι τώρα, που προέβλεπε την απόκλιση ακόμα και από τον κατώτερο μισθό της ΕΓΣΣΕ.

Συγχρόνως η κυβέρνηση είχε φροντίσει να αφαιρέσει το μοναδικό όπλο απέναντι στην άρνηση του εργοδότη να υπογράψει ΣΣΕ, που ήταν η παραπομπή της διαπραγμάτευσης στην μεσολάβηση και ην διαιτησία [ΟΜΕΔ] αλλάζοντας όχι μόνο τις αρμοδιότητες, όχι μόνο δίνοντας συγκεκριμένες κατευθύνσεις για το ύψος των αυξήσεων που θα επιδικάζει αλλά δίνοντας την δυνατότητα προσφυγής και στον εργοδότη να ακυρώσει υπάρχουσες ΣΣΕ.

Η βασική στόχευση της κυβέρνησης και της τρόικα είναι μέσα από την αποδυνάμωση του νομοθετικού πλαισίου της διαπραγμάτευσης, το αδυνάτισμα, έως και την εξαφάνιση των σωματείων και την επιβολή των ατομικών συμβάσεων εργασίας, όπου ό ο εργοδότης με τον εργαζόμενο θα καθορίζουν τους όρους αμοιβής και εργασίας. Αν αναλογισθούμε την ένταση της αυθαιρεσίας, τις απώτερες επιδιώξει των εργοδοτών, το πολιτικό κλίμα, την αύξηση της ανεργίας, τότε, εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ποιες δυνατότητες ατομικής διαπραγμάτευσης έχει κάθε εργαζόμενος ξεχωριστά.

Σήμερα έρχεται να δώσει ένα ακόμα κτύπημα προωθώντας για νομοθέτηση τρία καθοριστικής σημασίας ζητήματα:
1. Καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης καθορίζοντας ότι η επιχειρησιακή σύμβαση υπερισχύει της κλαδικής
2. Παγώνει την επέκταση των ΣΣΕ για δύο χρόνια
3. Δίνει την δυνατότητα υπογραφής επιχειρησιακής ΣΣΕ και σε ένωση προσώπων!!!!!!
Για αυτά τα θέματα θα επακολουθήσει άλλο άρθρο.

Κοινή ανακοίνωση ΟΠΑΜ-ΣΠΕΜ για Gulf air

Αθήνα 03/08/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η αεροπορική εταιρεία Gulf air με κυνικό αλλά και προκλητικό τρόπο προχώρησε στην απόλυση του προσωπικού των Γραφείων Πόλης και την μεταφορά των δραστηριοτήτων της σε Γενικό Πράκτορα.
Η Gulf air χωρίς να δείχνει την παραμικρή ευαισθησία για τους εργαζόμενους αλλά και χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστικούς φορείς, όπως και ο νόμος προβλέπει, προσπάθησε με αιφνιδιαστικό τρόπο να απαλλαγεί από το προσωπικό, υπακούοντας σε μια στενά οικονομίστικη λογική μείωσης , δήθεν, του κόστους λειτουργίας της. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η Gulf air δείχνει το αντεργατικό της πρόσωπο επικαλούμενοι οικονομικούς λόγους. Το 2002 διέκοψε τις δραστηριότητες της για δύο περίπου χρόνια, απόλυσε το σύνολο του προσωπικού της και επανήλθε με λιγότερο και φτηνότερο προσωπικό.
Παρά τις προσπάθειες που έκανε ο Σύλλογος μαζί με την ΟΠΑΜ, μέσω του Υπουργείου Εργασίας, για να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η εταιρεία και να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις που θα παίρνουν υπ΄όψην και το μέλλον των εργαζόμενων, αυτές δεν βρήκαν ανταπόκριση λόγω της αρνητικής στάσης της εταιρείας. Η εταιρεία απλώς επιβεβαίωσε όσα είχε ο Σύλλογος καταγγείλει, ότι δηλαδή, πρόκειται για μεταφορά έργου σε τρίτους, παραβλέποντας την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία για την προστασία των εργαζόμενων σε τέτοιες περιπτώσεις. Μέσα από την διαδικασία της τριμερούς συνάντησης αποκαλύφθηκε και επιβεβαιώθηκε η προκλητικότητα και η κυνικότητα της εταιρείας, η οποία επικαλείται οικονομικούς λόγους, αφού μετά τις απολύσεις προχώρησε σε πρόσληψη νέου προσωπικού στο αεροδρόμιο, χωρίς να εξετάσει την δυνατότητα μεταφοράς στο αεροδρόμιο κάποιου από τους απολυμένους συναδέλφους.
Η προκλητική αυτή στάση της εταιρείας οδήγησε το Υπουργείο Εργασίας στην σύσταση για επανεξέταση της απόφασης της εταιρείας, καθώς επίσης και την διερεύνηση κάθε δυνατότητας επαναπρόσληψης των απολυμένων συναδέλφων.
Σαν συνδικαλιστικά όργανα καταγγέλλουμε για άλλη μια φορά την αντεργατική, προκλητική και κυνική συμπεριφορά της Gulf air, που στο όνομα της δήθεν, μείωσης του λειτουργικού της κόστους, θυσιάζει τρεις εργαζόμενους προκειμένου να εξυπηρετήσει αμφίβολου αποτελέσματος επιλογές, στέλνοντας στην ανεργία εργαζόμενους με πολυετή υπηρεσία στο κλάδο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις τους, λόγω της συγκυρίας της οικονομικής κρίσης, σε συναδέλφους που έχουν προγραμματίσει την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή με βάση αυτή την εργασία.
Η ΟΠΑΜ και ο Σύλλογο θα πάρουν όλα εκείνα τα συνδικαλιστικά και νομικά μέτρα για την απόδειξη της παρανομίας της εταιρείας, της δικαίωση των εργαζόμενων αλλά και την θωράκιση του Κλάδου για την αποτροπή τέτοιου είδους αυθαιρεσιών εκ μέρους των εταιρειών.

Απολύσεις στην Gulf air

Αθήνα 15/07/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η αεροπορική εταιρεία Gulf air με κυνικό αλλά και προκλητικό τρόπο προχωράει στην απόλυση του προσωπικού των Γραφείων Πόλης και την μεταφορά των δραστηριοτήτων της σε Γενικό Πράκτορα.
Η Gulf air για άλλη μια φορά δείχνει το αντεργατικό της πρόσωπο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις των επιλογών της στους εργαζόμενους, σε μια χρονική περίοδο που αυτοί, οι εργαζόμενοι, δέχονται την μεγαλύτερη επίθεση στο εισόδημα, στην εργασία και στα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ίσως η εταιρεία θεώρησε ότι αυτή είναι η ευνοϊκότερη συγκυρία για την υλοποίηση των σχεδίων. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που προβαίνει σε παρόμοιες επιλογές. Το 2002 διέκοψε τις δραστηριότητες της για δύο περίπου χρόνια, απόλυσε το σύνολο του προσωπικού της και επανήλθε με λιγότερο και φτηνότερο προσωπικό.
Αυτή την φορά με ένα προκλητικό και ανάλγητο τρόπο, χωρίς καμία προειδοποίηση, ενημέρωση η διαβούλευση με τους εργαζόμενους και το σωματείο, παρακάμπτοντας ακόμη και τον τοπικό Γενικό Διευθυντή, προχωράει τους σχεδιασμούς της χρησιμοποιώντας ως διεκπεραιωτή των επιλογών της τον γενικό πράκτορα που θα αναλάβει τις δραστηριότητες του γραφείου πόλης. Ο κυνισμός, η προκλητικότητα και η αναλγησία στον υπέρτατο βαθμό. Θεωρούν, εταιρεία και πράκτορας, ότι σε μια χώρα που όλα παραδίδονται στην ασυδοσία του εργοδότη, μπορούν να ενεργούν όπως τους συμφέρει, αδιαφορώντας για νόμους, για υποχρεώσεις και δεσμεύσεις απέναντι στους εργαζόμενους που προβλέπονται τόσο από την Ευρωπαϊκή όσο και την Ελληνική νομοθεσία.
Καταγγέλλουμε τις επιλογές της Gulf air στους εργαζόμενους του κλάδου, τους εργαζόμενους όλης της χώρας αλλά την Ελληνική κοινωνία και την καλούμε έστω και τώρα να ανακαλέσει την απόφαση της και να προχωρήσει σε ένα καλόπιστο διάλογο με τους εργαζόμενους και το σωματείο.
Καλούμε την Ελληνική Πολιτεία και ιδιαίτερα το Υπουργείο Απασχόλησης να ενεργήσει άμεσα και να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες του για την αποτροπή της απόλυσης των εργαζόμενων αλλά και το σεβασμό εκ μέρους της εταιρείας των νόμων της χώρας μας των ΣΣΕ του Κλάδου και των ρυθμίσεων που προβλέπονται για την μεταβίβαση δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης σε σχέση με την προστασία των εργαζόμενων.

Απεργούμε στις 28,29 Ιούνη

Αθήνα 27/06/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Βρισκόμαστε μπροστά στην σημαντικότερη στιγμή του συνδικαλιστικού κινήματος για την απόκρουση και ακύρωση αυτής της λεηλασίας που γίνεται στα εισοδήματα, τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
Μαζί με το συνδικαλιστικό κίνημα, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου διαμαρτύρονται μέσα από το κίνημα των πλατειών.

Η 15η Ιούνη έδειξε ότι οι εργαζόμενοι, μαζί με τους άλλους διαδηλωτές, άλλαξαν το πολιτικό τοπίο στον τόπο μας με αποτέλεσμα, παρ΄ότι έγινε ο ανασχηματισμός, να μην είναι σίγουρο ότι θα ψηφισθεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και το βλέπουμε από πολλές αντιδράσεις ακόμα και κυβερνητικών βουλευτών.

Αυτή η λεηλασία που επιχειρείται πάλι στα εισοδήματα και στα δικαιώματα των μόνιμων υποζυγίων δεν πρέπει να περάσει.
-Νέοι φόροι σε εργαζόμενους και συνταξιούχους μέσω της μείωσης του αφορολόγητου αλλά και της έκτακτης εισφοράς.
-Αύξηση του ΦΠΑ και των τελών κυκλοφορίας, μείωση των επικουρικών συντάξεων.
-Παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και πρόσθετα μέτρα για την επέκταση των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων, έτσι ώστε να παρακάμψουν τα σωματεία, όπου δίνει την δυνατότητα σε «Ενώσεις προσώπων» που συμμετέχει το 25% του προσωπικού μιας εταιρείας, να παρακάμπτει το σωματείο και να υπογράφει μείωση αποδοχών!!!!!!!!

Γνωρίζουμε τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι λόγω της κρίσης. Όμως αυτή την δυσκολία πρέπει να την κάνουμε δύναμη αντίδρασης. Αν δεν χάσουμε κάτι τώρα, αύριο θα τα χάσουμε όλα.

Όσο παίρνουν μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων, τόσο βαθαίνει η κρίση, και όσο βαθαίνει η κρίση τόσο παίρνουν νέα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων, μέχρι την πλήρη εξουθένωση τους. Γιατί το πρόβλημά τους, όπως ομολογούν και διεθνείς οικονομικοί παράγοντες, δεν είναι το έλλειμμα και το χρέος. Είναι η σωτηρία των Τραπεζών, των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, των χρηματιστών, του Ευρώ, των μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνάμεων, που έχουν δημιουργήσει τα ελλείμματα και το χρέος.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ
Δεν χρωστάμε σε κανένα
Δεν πουλάμε την πατρίδα μας
Δεν πληρώνουμε τους τοκογλύφους δανειστές μας.
Η μεγάλη μάχη σήμερα κρίνεται στις συγκεντρώσεις, τις πορείες, στις συγκεντρώσεις στις πλατείες, στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
Καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στην 48ωρη απεργία της ΓΣΕΕ με 24ωρη απεργία την Τρίτη 28 Ιούνη και μαζική παρουσία στην απεργιακή συγκέντρωση.
Την Τετάρτη 29 Ιούνη καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά στην συγκέντρωση του Συντάγματος, όπου θα περικυκλωθεί η Βουλή για να αποτρέψουμε την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος της λεηλασίας.
Εννοείται ότι όποιος εργαζόμενος θέλει να συμμετέχει και την Τετάρτη στην απεργία, καλύπτεται τόσο από την απόφαση της ΓΣΕΕ, όσο και από τον Σύλλογο.
Τρίτη 28 Ιούνη προσυγκέντρωση στο Μουσείο στις 10.30
Τετάρτη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στην συμβολή των οδών Όθωνος και Αμαλίας στις 19.00.
Θα είμαστε όλοι εκεί. Μπορούμε να νικήσουμε

Το μεσοπρόθεσμο δεν πρέπει να περάσει

Η 15η Ιούνη θα παραμείνει χαραγμένη στην μνήμη του Ελληνικού λαού σαν την ημέρα όπου ο λαϊκός παράγοντας, οι μαζικές διαδηλώσεις, το κίνημα των πλατειών, παρέλυσε την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, έβαλε την σφραγίδα του στις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις.


Η κυβέρνηση αντί να αφουγκρασθεί τα αιτήματα των εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, έστρεψε το ενδιαφέρον της στην αναζήτηση της επίσημης συναίνεσης, μέσα από συμμαχικό κυβερνητικό σχήμα, στις ήδη συναινούντες στις πολιτικές της, πολιτικές δυνάμεις. Λες και το πρόβλημα των διαδηλωτών ήταν το πόσα κόμματα θα συνεχίσουν την λεηλασία του εισοδήματός του και των δικαιωμάτων και όχι αυτές καθαυτές οι πολιτικές που ακολουθούνται και έχουν οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση.

Η επιλογή του ανασχηματισμού σκοπό έχει να κερδηθεί χρόνος από μια παραπαίουσα κυβέρνηση που μοναδικό στόχο έχει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της τρόϊκας και των εγχώριων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, των τραπεζιτών και των χρηματιστών, προσπαθώντας να καλλιεργήσει ένα αίσθημα αναμονής και προσμονής σε μερίδα του εξεγερμένου λαού.

Αλλά πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ο δεινός ρήτωρ και νέος τσάρος της οικονομίας κος Βενιζέλος, αποκάλυψε τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης. ΄Oχι μόνο καμία αλλαγή πολιτικής αλλά και ανάκληση όποιων ανώδυνων βελτιώσεων είχε κάνει ο προκάτοχός του, κάτω από την λαϊκή αντίδραση και καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους.

Όσο αποτυγχάνουν τα μνημόνια τόσο επιζητούνται νέα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων. Νέα φορολογικά βάρη και νέα καταστρατήγηση και αφαίρεση δικαιωμάτων:

- Μείωση του αφορολόγητου από 12.000 σε 8.000. Πρακτικά σημαίνει ότι και οι εργαζόμενοι των 600 θα πληρώνουν φόρο.
- Νέος φορολογικός συντελεστής 10% για εισοδήματα από 8.000 έως 12.000.
- Έκτακτη εισφορά ως εξής: Για εισοδήματα έως 20.000 1%
Από 20.000 έως 50.000 2%
Από 50.000 έως 100.000 3%
Από 100.000 και άνω 4%
Η εισφορά αυτή δεν θα καταβάλλεται κλιμακωτά αλλά στο σύνολο του εισοδήματος.
- Αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με στόχο την σταδιακή εξίσωση με το πετρέλαιο κίνησης μέχρι το 2013
- Αύξηση του ΦΠΑ στα είδη εστίασης στο 23%
- Αύξηση τελών κυκλοφορίας 10%

Η καταστροφική πορεία που ακολουθείται ομολογείται από το ίδιο το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και τους στόχους που θέτει και είναι οι εξής:
- Οι έμμεσοι φόροι από 30,7 δις το 2011 θα αυξηθούν κατά 5 δις μέχρι το 2015 και θα εκτιναχθούν στα 35,6 δις. Πλήρης ισοπέδωση του λαού.
- Οι τόκοι που πληρώνουμε σήμερα ανέρχονται στο 6,9 του ΑΕΠ και το 2015 θα φτάσουν στο 9,8 του ΑΕΠ. Δηλαδή σώζουνε την Ελλάδα ανεβάζοντας τους τόκους.
- Οι κουτσουρεμένες δαπάνες για την υγεία και την παιδεία θα έχουν μειωθεί το 2015 κατά 14% και 12% αντίστοιχα. Δηλαδή λουκέτα στα νοσοκομεία και στα σχολεία.
- Και το πιο σημαντικό. Σήμερα το χρέος υπολογίζεται στα 350 δις Ευρώ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του μεσοπρόθεσμου αν δεν πάνε καλά τα πράγματα, δηλαδή δεν ξεπουλήσουμε όλα τα «ασημικά μας» τότε το χρέος θα φτάσει το 2015 στα 401 δις. Αν όλα πάνε καλά, δηλαδή ξεπουλήσουμε το πλούτο της χώρας μας τότε το χρέος θα φτάσει στα 351,4 δις. Δηλαδή όσο είναι σήμερα. Αυτό και αν είναι σωτηρία για την χώρα μας. Αυτό που μένει μετά από όλα αυτά είναι η εξαθλίωση του λαού και των εργαζόμενων. Ύστερα θα μας καλέσουμε σε νέα μέτρα γιατί το χρέος παραμένει ψηλό.

Είναι ολοφάνερο ότι τα μέτρα δεν παίρνονται για να μειώσουμε τα ελλείμματα και το χρέος.
Τα μέτρα παίρνονται για να σωθούν οι ξένες και οι Ελληνικές τράπεζες. Για να σωθεί το Ευρώ και τα συμφέροντα των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών.
Τα μέτρα παίρνονται γιατί οι δυνάμεις που τα υποστηρίζουν επιδιώκουν την δημιουργία ενός φτηνού και ανασφαλούς εργατικού δυναμικού.
Τα μέτρα παίρνονται για να ξεπουλήσουμε ακόμα και τον ήλιο της χώρας μας όπως είπε ο Σόϊμπλε.

Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που θα ακολουθηθεί από νέο μνημόνιο και νέο δάνειο δεν πρέπει να περάσει. Και ο λαός, οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές του Συντάγματος έχουν δείξει ότι μπορούν να έχουν νίκες.
Οι μεγαλειώδης καθημερινές κινητοποιήσεις με την κορύφωση τους στην 48ωρη απεργία της 28 και 29 Ιούνη και την περικύκλωση της Βουλής μπορούν να γίνουν ο καταλύτης για μια σημαντική νίκη των εργαζόμενων και του λαού.

Κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες για την ουσία και τους στόχους αυτής της πολιτικής.
Κανείς δεν πρέπει να ελπίζει ότι με το φόβο και την υποταγή μπορεί να αποφύγει τις συνέπειες των μέτρων.
Κανείς δεν πρέπει να ελπίζει ότι ο εργοδότης δεν θα εκμεταλλευτεί τους αντεργατικούς νόμους και ότι θα μείνει στο απυρόβλητο.

Απεργία 15 Ιούνη 2011

Αθήνα 11/06/11
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το μνημόνιο απέτυχε, ζήτω το νέο μνημόνιο!!!!!
Αφού το μνημόνιο απέτυχε όπως ήταν αναμενόμενο, τους οικονομικούς του στόχους, πέτυχε όμως την σταδιακή εξαθλίωση των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων, τώρα ήρθε η σειρά της λεηλασίας της χώρας μας μέσα από το νέο μνημόνιο.
Καταφέρανε, κυβέρνηση, ΔΝΤ, ΕΕ, οικονομικά συμφέροντα και τα πρόθυμα πολιτικά κόμματα, να φτάσουν την ανεργία στο 20%, την μείωση των εισοδημάτων μέχρι και 50%, την αύξηση της φορολογίας για τα χαμηλά εισοδήματα, αλλά μείωση για τις μεγάλες επιχειρήσεις, την συρρίκνωση της οικονομίας και την αύξηση της φτώχιας, την δραματική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και την κατάργηση κάθε εργασιακής προστασίας, το κτύπημα των συνδικάτων.
Οικονομικούς στόχους δεν πετύχανε. Φτιάξανε όμως μια Ελλάδα της φτηνής εργατικής δύναμης, με μοναδικό δόγμα «το δίκιο του εργοδότη». Τώρα είναι έτοιμοι να προχωρήσουν στην ολοκλήρωση του εγκλήματος. ΠΩΛΕΙΤΑΙ η ΕΛΛΑΣ. Φτηνά και γρήγορα. Δίνεται και δώρο η παραπέρα μείωση των μισθών, η δημιουργία μιας νέας γενιάς των 500 Ευρώ χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, η αύξηση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής, η μείωση των συντάξεων, η επιβολή έκτακτης φορολογίας.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟ.
Τα σχέδια κατεδάφισης της χώρας και των εργαζόμενων δεν θα περάσουν. Το ποτάμι άρχισε να κυλάει σιγά-σιγά. Οι πλατείες γέμισαν. Η αγανάκτηση ξεχειλίζει. Οι εργαζόμενοι απαιτούν την κατάργηση του μνημονίου.
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ
Δεν χρωστάμε σε κανένα
Δεν πουλάμε την πατρίδα μας
Δεν πληρώνουμε τους τοκογλύφους δανειστές μας.
Όλοι στην 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τη Τετάρτη 15 Ιούνη 2011.
Ο αγώνας δίνεται στους δρόμους.
Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση.
Προσυγκέντρωση στο Μουσείο στις 11.00.
Και μετά μένουμε Σύνταγμα.